Objets Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Φιλοσοφίας

10 >>

Total: 4244

Art, Presentation and Evaluation

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
H άποψη ότι «το αναπαραστατικό στοιχείο σ' ένα έργο τέχνης είναι πάντοτε άσχετο» δεν μπορεί να υιοθετηθή, διότι εν τοιαύτη περιπτώσει ο λόγος της τέχνης χάνει κάθε νόημα. Έκτος όμως από την αναπαραστατική λειτουργία των έργων τέχνης, ότι επίσης χαρακτηρίζει θεμελιωδώς αυτά είναι το αξιολογικό τους νόημα. Οι δύο λειτουργίες της τέχνης, η αναπαραστατική και η αξιολογική, οι οποίες δεν ταυτίζονται κατά το περιεχόμενο τους, δεν πρέπει να νοούνται επί οντολογικού επιπέδου, δεδομένου ότι μία τέτοια μεταφυσική υπόθεση δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες. Ο συσχετισμός μεταξύ των δύο αυτών νοημάτων της τέχνης επιτυγχάνεται με την προϋπόθεση μιας καθολικής αξιολογικής αρχής. Η άποψη για την καθολικότητα στην τέχνη δεν αντιφάσκει με την έννοια της μοναδικότητας, που αναμφιβόλως χαρακτηρίζει τα έργα τέχνης. Απεναντίας, καθολικότης και μοναδικότης συγκλίνουν στο ίδιο σημείο, την κατανόηση του λόγου και της σημασίας της τέχνης....

Aux sources du concept de laïcité: Les Néokantiens français

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Αναζητώντας ένα θεωρητικό πλαίσιο οι «πατέρες» της Τρίτης Δημοκρατίας εστράφησαν εκουσίως και σαφώς προς ένα corpus κειμένων φιλοσοφικών. Περιστοιχίζοντο εξάλλου από φιλοσόφους, αρχάριους αλλά και δόκιμους, οι οποίοι συνέβαλλαν καθοριστικά στην ενσωμάτωση της φιλοσοφίας στον εκπαιδευτικό μηχανισμό, που τότε δημιουργείτο, καθώς και γενικότερα στη σύζευξη που πραγματοποιήθηκε κατά τη δεκαετία 1870-80 μεταξύ της πολιτικής δράσης και της φιλοσοφικής σκέψης. Η μεγάλη πλειοψηφία των φιλοσόφων αυτών ασπάζονταν, με ποικίλους τρόπους, τον καντιανισμό, ο οποίος εδραιώθη έτσι στην παιδεία της Τρίτης Δημοκρατίας. Στο παρόν άρθρο θα σκιαγραφηθούν οι τρόποι (πνευματικά στοιχήματα και σκοποί), αυτών των «γαλλικών καντιανών αναγνώσεων», με τους οποίους αναδύθηκαν, μέσω του έργου του δασκάλου από την Καινιξβέργη, τα εννοιακά στοιχεία που ενσωματώθηκαν και αναμίχθηκαν στις πνευματικές και πολιτικές έριδες της Αριστεράς του 19ου αιώνα, ούτως ώστε να καταλήξουν σε μια πνευματική δομή προικισμένη με μια συγκεντρωτική ισχύ. Το παραχθέν έργο των κορυφαίων εκπροσ...

Avant-gardisme et post-modernisme: une dialectique esthético-morale

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Η διαλεκτική ανάμεσα στην περιφρόνηση και τη νοσταλγία στο πεδίο των τεχνών και της διασκέδασης εκφράζει αμιγώς αισθητικές, αλλά ταυτοχρόνως ψυχολογικές, κοινωνικές και ηθικές τάσεις. Ανέκαθεν η διαλεκτική αυτή εκδηλωνόταν με διαφορετικούς τρόπους ως ουσιαστική συμπεριφορά των συνειδήσεων. Στις ημέρες μας κορυφώνεται ως απόρριψη του άκρατου νεωτερισμού προς όφελος ενός μεταμοντερνισμού, παρά τους δισταγμούς που οφείλονται στην εξέλιξη της τεχνολογίας και των κοινωνικών σχέσεων.

Avortement: la φθορά (phthora) provoquée de l' embryon dans les textes médicaux de l' antiquité

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Καθ' όλη τη διάρκεια της Αρχαιότητας η κυρίαρχη κοινωνική αναπαράσταση της άμβλωσης είναι αυτή που προσδίδει στην άμβλωση έναν λειτουργικό χαρακτήρα, αυτόν της εξυπηρέτησης των ιδιοτελών αναγκών της κάθε γυναίκας και της οικογένειάς της. Μέσα σ' ένα τέτοιο κοινωνικό περιβάλλον με ποιόν τρόπο αντιμετωπίζουν την άμβλωση οι ιατροί της εποχής; Αυτό είναι το ερώτημα που μας απασχολεί στο παρόν άρθρο. Από την ανάγνωση των αρχαίων ιατρικών κειμένων, κυρίως των γυναικολογικών και εμβρυολογικών, προκύπτει ότι, σε αντίθεση προς την εποχή τους, οι ιατροί της αρχαιότητας τοποθετούνται απέναντι στην άμβλωση εστιάζοντας το οπτικό τους πεδίο κατά σχεδόν αποκλειστικό τρόπο στο ζήτημα της επικινδυνότητας της εν λόγω πρακτικής, δηλαδή στις αρνητικές συνέπειες που αυτή μπορεί να έχει στην υγεία των γυναικών. Προβαίνοντας, λοιπόν, σε μία κατά κύριο λόγο τεχνική ανασυγκρότηση της άποψής τους, αυτό που θα επιχειρήσουμε να δείξουμε είναι: (α) ότι ο προσδιορισμός του χρόνου και του τρόπου εφαρμογής της άμβλωσης αποτελεί για τους ιατρούς της αρχαιότητας ένα ζήτημα...

Axio-mensuration de l' art

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Η κριτική της αισθητικής απορρέει, σε διαφορετικές αναλογίες, από έναν αντικειμενισμό και έναν καθολικόν υποκειμενισμό. Ο αντικειμενισμός βασίζεται στην αντίληψη της αισθητικής, ενώ ο υποκειμενισμός βασίζεται στη συμφωνία και στον βαθμό καλλιέργειας της ευαισθησίας της φαντασίας. Οπωσδήποτε όμως, η εκτιμητική εκπροθετίκευση (intentionnalisation) της αισθητικής, που συνδέεται άρρηκτα με την αισθητική της συνείδησης, τροφοδοτούμενη από τις πολιτικές αξίες της τέχνης, είναι πηγή για την αξιολόγηση του ανθρώπου. Η αξιακή μέτρηση στην τέχνη, απορρέει από το καλλιεργημένο πνεύμα το οποίο διαπλάστηκε από την τέχνη. Έτσι η τέχνη αναδεικνύει την αξία που την μετρά. Βρισκόμαστε στον κύκλο των αρετών του ανθρωπισμού. Η τέχνη παράγει την τέχνη. Η φιλοσοφία συλλαμβάνει την φιλοσοφία κ.ο.κ. Το μέτρο αξιολόγησης της τέχνης αντικατοπτρίζει, όπως η ίδια η τέχνη, τον εξανθρωπισμό της, που είναι causa sui....

B. L. van der Waerden, Die Gemeinsame Quelle der erkenntnis-theoretischen Abhandlungen von Iamblichos und Proklos, Heidelberg, Carl Winter-Universitätsverlag 1980, 30 σελ.

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Barbara Cassin, Aristote et le logos. Contes de la phénoménologie ordinaire, Paris, P.U. F., 1997, «Bibliotheque du College international de philosophie», 170pp.

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Beau et sublime d' après Kant: l' evolution d' une dialectique des Observations à la Critique du Jugement

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Beauté et moralité musicales. Une initiative damonienne, un idéal athénien

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Beiträge zur Emendation und Erklärung Demokritischer Fragmente

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Η μελέτη επιχειρεί με κριτήρια φιλολογικά και φιλοσοφικά κριτική αποκατάσταση και νοηματική διασάφηση νοσούντων αποσπασμάτων του Δημοκρίτου. Παράλληλα αντιμετωπίζονται κριτικά οι διορθώσεις και οι σχετικές διασαφήσεις που δόθηκαν ως σήμερα στα αποσπάσματα αυτά. Απόσπ.39. Από τον παραλληλισμό του ιδίως προς το απόσπασμα 33 προκύπτει ότι ο Δημόκριτος δεν παρουσιάζει την ηθική ισοτιμία του είναι αγαθόν και του μιμείσθαι (τον αγαθόν), αλλά θεωρεί το δεύτερο μέθοδο για την κατάκτηση του πρώτου. Απόσπ. 179. Από τη συσχέτισή του προς την υπ’ αριθμ. 2686 επιγραφή του Corpus Incriptionum Graecarum του Böckh προκύπτει ότι η εισαγωγική λέξη του αποσπάσματος (εξωτικώς) πρέπει να διατηρηθή με την σημασία «εκτός της οικογενείας» ή «εκτός του κύκλου των συγγενών». Απόσπ. 198 Με τις φράσεις το χρήζον και ο χρήζων, όπως προκύπτει από το 159 απόσπασμα, εννοούνται αντίστοιχα όχι «το ζώο» και «ο άνθρωπος», αλλά «το σώμα» και «η ψυχή». Απόσπ. 206. Προτείνεται διόρθωση του γηράσκειν σε ηβάσκειν με βάση το νόημα του αποσπάσματος. Απόσπ. 209. Στη θέση της πρ...

Benjamin΄s of Lesbos Economic ideas

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Ο Βενιαμίν Λεσβίος (1759 - 1824) έζησε σε μια εποχή κατά την οποία το δόγμα της Φυσιοκρατικής Σχολής αποτελούσε έναν κοινό τόπο στην ευρωπαϊκή διανόηση. Βαθύτατα επηρεασμένος από τα δόγματα του Διαφωτισμού, αλλά και οπλισμένος από το οπλοστάσιο της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας διατυπώνει στο έργο του, Στοιχεία Ηθικής, συγκεκριμένες σκέψεις για την εύρυθμη διαχείριση του Οίκου. Οι απόψεις του αυτές περιγράφουν αυτό που ονομάζεται «οικονομική». Εμφανίζεται βαθύτατα επηρεασμένος από την αριστοτέλεια αντίληψη περί Οίκου και είναι αντίθετος με τις απόψεις του J.J. Rousseau. Απότοκες της αρχαίας ελληνικής διανοήσεως είναι και οι σκέψεις του για την ευδαιμονία....
10 >>