Τεκμήρια από Όλα τα κέντρα

10 >>

Σύνολο: 316214

Κριτικές παρατηρήσεις στο κείμενο τῆς Ἑξαβίβλου

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
18

Μέγας κριτής

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
Andreas Schminck: Μέγας κριτής Ο Τιπούκειτος, ο περίφημος αυτός “ἴνδηξ" των Βασιλικών του τέλους του 11ου αι., περιλαμβάνει στο μοναδικό σωζόμενο χειρόγραφό του, τον Cod. Vat. Gr. 853 (fol. 1r), μία ελλιπή καταχώριση όπου απαντά η περίεργη αναφορά: «μ»; «κριτοῦ τού Πατζῆ». Μετά την ερμηνευτική απόδοση του “μ" ως "μεγάλου", μία εκδοχή προς την οποία έμμεσα φαίνεται να κλίνει ο Σπ. Τρωιάνος, ο Κ. Πιτσάκης επανήλθε στην άποψη που είχε υποστηρίξει παλαιότερα ο G. Mercati. σύμφωνα με την οποία το μυστηριώδες "μ" θα πρέπει μάλλον να αποδοθεί ως "Μιχαήλ" ή "Μανουήλ" με βάση το ορθό επιχείρημα ότι ο “μέγας κριτής" δεν υπήρξε ποτέ επίσημος τίτλος βυζαντινού αξιωματούχου. Ο συγγραφέας του άρθρου επιχειρεί μία νέα ανάγνωση των πρώτων στίχων της Πείρας, περίφημης συλλογής αποσπασμάτων από τις δικαστικές αποφάσεις του Ευσταθίου του Ρωμαίου των μέσων του 11ου αι. Σύμφωνα με την εκδοχή που θα υποστηρίξει, ο Πατζής χρησιμοποίησε την καταγραφή της Πείρας "έκ τῶν πράξεων τού μεγάλου κριτοῦ (και όχι κυροῦ) Ευσταθίου τοῦ Ῥωμαίου" (Cod. Laur. 80.6. fol. 48lr)...

Νομικά έγγραφα Σίφνου της συλλογής Γ. Μαριδάκη, 1684-1835 : μετά συμβολών εις την έρευναν του Μεταβυζαντινού Δικαίου

Ενότητα: Βιβλία του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου
3, τεύχος Ι

Ο κώδικας Vaticanus Graecus 2639. Ναξιακά νοταριακά έγγραφα του δουκάτου του Αιγαίου και της τουρκοκρατίας (1472-1598 και 1702-1798). Αντί προλόγου. Οι προκλήσεις της έρευνας στο περιβάλλον της νομικής ανομοιομορφίας του μεταβυζαντινού κόσμου. Σκέψεις με αφορμή την έκδοση της Vaticanus Graecus 2639.

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
Dimitra Karamboula Die vorliegende Ausgabe des Kodex Vaticanus 2639 besteht aus Autographa und Kopien von Notariatsurkunden wie auch aus Akten, verfasst von Privatpersonen aus der Insel Naxos. Die Informationen, die uns aus dem Kodex über das Leben der Verfasser und der Abschreiber zur Verfügung stehen sind eher spärlich; wir gewinnen aber ein genaues Bild vom System der Herstellung der Texte und der Anfertigung von Abschriften. Man erkennt z.B. Zeichen des Zusammenfaltens der Urkunden; manche der Urkunden tragen in ihrem Titelblatt (Überschlag) als Überschrift eine kurze Zusammenfassung ihres Inhalts. An sich aber befindet sich der Kodex in einem schlechten Zustand und er ist daher schwer lesbar. Der Kodex besteht aus vier umfangreichen Teilen: a) Urkunden Nr. 1-42 (1702-1736) b) Urkunden Nr. 43-97, des Notars Panteleon Summaripa, c) Urkunden Nr. 98-106 (1760-1798) d) Urkunden Nr. 107-158 (1472-1598). Er stellt im Wesentlichen eine Art von Sammlung von vereinzelten und nicht eingebundenen Handschriften dar. Wie es sich aus einer Kopie e...

10 >>