Τεκμήρια από Κέντρον Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου

10 >>

Σύνολο: 11921

Le droit ecclésiastique byzantin dans ses rapports avec le droit impérial (du IVe au XIIe siècle)

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
37

Legum et morum cura. Εξέλιξη μίας δικαιοπολιτικής αρχής από την ηγεμονία του Αυγούστου έως το τέλος της Ύστερης Αρχαιότητας

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
Dimitra P. Karaboula: Legum et morum cura Gegenstand der vorliegenden Arbeit ist die Rolle der Herrschaft in Bezug auf die Formung eines einheitlichen politischen Bewusstseins unter den Bürgern in zwei verschiedenen von äußerster Wichtigkeit Zeiten der römischen Geschichte. Einerseits unter der Alleinherrschaft des Augustus als es zu einer heftigen Auseinandersetzung zwischen dem Herrscher und der Republik kam. andererseits unter dem Dominat als sich die politische und rechtliche Stellung der Bürger vom Grunde her im Rahmen eines Imperiums änderte; nunmehr sind diese keine Glieder einer übersehbaren politischen Gesellschaft (res publica) sondern Untertanen im Dienste des Kaisers und des Staates, wobei der Staat sich mit dem Kaiser identifiziert. Die Arbeit ist in zwei Einheiten geteilt. In der ersten Einheit werden anhand des philosophischen Werkes Ciceros das ideale Bild des Staates und des Herrschers wie auch die Begriffe des Guten bzw. Schicklichen behandelt. Cicero, dessen Werk besondere Wichtigkeit für die Zeit Augusti beigemessen w...

Leonidas sold at Milford Capt. Nicolo Deduses [Το Βρίκιον ο Λεωνίδας πλοιαρχούμενον υπό του Νικολάου Δεδούση πωληθέν εν Μιλφόρδη].

Ενότητα: Συλλογή Χ. Παπαστάθη
Το αντίγραφο υπογράφει ο Πρόξενος της Ελλάδος Ι.Μ. Παπαγιάννης, 1/13 Ιουλίου 1849.

Les esclaves publics des cités grecques : qu' est-ce qu' un statut personnel?

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
P. Ismard: Οι δημόσιοι δούλοι στις αρχαίες ελληνικές πόλεις Η μελέτη εκκινεί από μία συγκριτική επισκόπηση του θεσμού των δημοσίων δούλων (ή «υπηρετών του στέμματος» ή «βασιλικών αιχμαλώτων») σε αρχαϊκές και νεώτερες κοινωνίες όπου διαπιστώνεται η προφανής δυσαρμονία μεταξύ των λειτουργιών που επιτελούσε ο θεσμός αυτός στο εσωτερικό της αρχαίας πόλεως (και αργότερα βασιλείου/κράτους) και της κοινωνικής θέσεως των δούλων. Ακολούθως το θέμα της νομικής και κινωνικής θέσεως των δημοσίων δούλων στις ελληνικές πόλεις προσεγγίζεται με βάση τις ακόλουθες παραμέτρους: α. Τα ειδικότερα καθήκοντα που ανατίθενταν στους δημοσίους δούλους στην κλασσική Αθήνα (αστυνομικά ή διοικητικά καθήκοντα (αρχειοθέτηση, διαχείριση ναών, δικαστήρια), β. Τους γενεσιουργούς λόγους της ιδιότητας του δημοσίου δούλου (αγορά από την αρχαία πόλη, γέννηση από πατέρα δημόσιο δούλο, κατάσχεση δούλου ιδιοκτησίας αθηναίου πολίτη από την πόλη), γ. Την ενεργό συμμετοχή των δημοσίων δούλων στις τελετές κάποιων αθηναϊκών μυστηρίων, δ. Την χρήση του πατρωνυμικού και τη δυνατότητα ...

Les mesures de l' empereur de Byzance Nicéphore Ier (802-811) concernant les naukleroi: formes atypiques de sûreté de créances en droit maritime byzantin?

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
Γ.Ε. Ροδολάκης, Τα μέτρα του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Νικηφόρου του 1ου (802-811) που αφορούσαν τους ναυκλήρους: άτυπες μορφές εξασφάλισης των απαιτήσεων στο βυζαντινό ναυτικό δίκαιο; Ανάμεσα στα μέτρα που έλαβε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Νικηφόρος ο 1ος, τις “κακώσεις”, όπως έχουν γίνει γνωστά, η 9η και η 10η είναι από τις περισσότερο δυσερμήνευτες, αφορούν όμως αναντίρρητα τους ναύκληρους οι οποίοι κατανέμονται σε δύο ομάδες ανάλογα με την κατοικία τους. Δεχόμενοι ότι ο όρος “ναύκληρος” έχει έννοια συγκεκριμένη που δεν επιδέχεται παρανοήσεις καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο Νικηφόρος, δέσμιος της καθολικής απαγόρευσης των εντόκων δανείων που είχε θεσπίσει, παίρνοντας τα εν λόγω μέτρα εισήγαγε υπέρ των ναυκλήρων. της ομάδας δηλαδή που έπληττε περισσότερο από όλους η απαγόρευση, δύο μορφές -άτυπες-για την εξασφάλιση των απαιτήσεων: Η πρώτη (9η κάκωση) συνίσταται σε εμπράγματη ασφάλεια βασισμένη στην κατοχή από τους επαρχιώτες ναυκλήρους των ιδιοκτησιών που υποχρεώθηκαν να αγοράσουν με προκαθορισμένο τίμημα. Η δεύτερη (10η κάκωση) συνί...

Liber Angelus Maioris Consilii 1566-1577, Περὶ ἐκλογῆς Ρἐκτορος Χανίων. 1574, Ἰουλίου 15, αριθ. εγγράφου 13 (σε περίληψη)

Ενότητα: Νομικές Πηγές της Μεταβυζαντινής Περιόδου και του Νεοτέρου Ελληνισμού
1

10 >>