Τεκμήρια από Κέντρον Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου

10 >>

Σύνολο: 11921

A new working bibliography of ancient greek law (7th- 4th centuries BC)

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
42, Παράρτημα 11

Byzantine Law and Manichaean Heresy: Some Considerations about Ekl. 17.52

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
V.M. Minale: Βυζαντινό δίκαιο και μανιχαϊστική αίρεση. Παρατηρήσεις επί της διατάξεως της Ε.XVII.52 Η διάταξη της Εκλογής XVII.52. με την οποία ο αυτοκρατορικός νομοθέτης επιβάλλει την θανατική ποινή στους οπαδούς της Μανιχαϊστικής αιρέσεως, θέτει το ζήτημα της αντιμετώπισης των ακραίων εκείνων αιρέσεων οι οποίες, κατά τη διάρκεια αυτής της ιστορικής αυτής περιόδου, ταυτίζονται με τον Μανιχαϊσμό. Με δεδομένο ότι κατά την Ισαυρική περίοδο ο Μοντανισμός, ο οποίος απαντά-κατεξοχήν στην περιοχή της Φρυγίας, ταυτίζεται ενίοτε με μία ορισμένη «σέκτα» του Ιουδαϊσμού, ενώ αναμφισβήτητα δεν υπάρχουν οπαδοί της αίρεσης του μανιχαϊσμού, κύριο αντικείμενο διερεύνησης της μελέτης αυτής αποτελεί η εξομοίωση της ποινικής μεταχείρισης των μανιχαίων και των μοντανιστών. Μία πιθανή εξήγηση θα μπορούσε να δοθεί με βάση τη βαθύτερη έννοια της μανιχαϊστικής αιρέσεως, η οποία, για ποικίλους ιστορικούς και θρησκευτικούς λόγους, περιέλαβε αδιακρίτως παντός είδους θρησκευτικές αποκλίσεις από το δόγμα....

Family Law in [Demosthenes] 43: Against Makartatos, 75

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
R.V. Cudjoe - Σοφία Αδάμ-Μαγνήσαλη, Οικογενειακό Δίκαιο στον «Προς Μακάρτατον» λόγο του Δημοσθένη Οι φιλολογικές πηγές έχουν διασώσει μια κληρονομική υπόθεση μέσα από την οποία διαφαίνεται πλήρως η φιλόδικη φύση των Αθηναίων, οι φιλονικίες τους και η πολυπλοκότητα των αθηναϊκών δικονομικών μηχανισμών. Πρόκειται για τον Προς Μακάρτατον λόγο του Δημοσθένη που περιγράφει την τύχη της περιουσίας του Αθηναίου Αγνία, που πέθανε άτεκνος. Στο λόγο αυτόν μνημονεύεται ένας αθηναϊκός νόμος (Δημοσθένης. 43.75) ο οποίος προσδιορίζει τις αρμοδιότητες του επωνύμου άρχοντα και το ρόλο του στην απονομή της δικαιοσύνης για ορισμένες οικογενειακής φύσεως υποδέσεις. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στον πιο πάνω νόμο και αναλύει τις νομικές και κοινωνικές προεκτάσεις του. Ειδικότερα καθορίζει τα υποκείμενα και προσδιορίζει τη φύση του νόμου, το αντικείμενό του, τα χαρακτηριστικά του, και τα μέσα με τα οποία επιτυγχανόταν ο σκοπός του σε σχέση με την αθηναϊκή οικογένεια. Ο νομοθέτης (πιθανότατα ο Σόλων) ανέθεσε στην αρμοδιότητα του επωνύμου άρχοντα την επιμ...

Fontes minores τοῦ μεταβυζαντινοῦ δικαίου. Ἓνα ἐρευνητικό αἴτημα

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
D. G. Apostolopoulos, Fontes minores du droit post-byzantin Un desideratum Dispersés dans des codices manuscrits, ignorés en général non seulement des historiens des sources du droit mais même des auteurs de catalogues de manuscrits, il nous est parvenu des textes consultatifs ou de brefs traités de contenu juridique, œuvres rédigées en grec sous la domination ottomane. Ce sont en fait des textes juridiques qui présentent la double caractéristique d'être courts et de ne pas avoir été écrits et publiés par une autorité officielle. C’est pour signifier cette brièveté et ce caractère non officiel que j’emploie ici les termes de fontes minores. Je cite trois exemples indicatifs conservés dans autant de manuscrits: une «Note» de Ioannis Karyophyllis sur l’empêchement du mariage pour cause de parenté spirituelle (ms Samos 51, f. 132v-133r). un texte de questions-réponses sur des problèmes de droit successoral rédigé par Dosithée de Jérusalem (ms Académie roumaine 1270 [olim Métoque du Saint-Sépulcre 41], f. 264r-v) et un mémoire de Manuel de C...

From «douloi» to demanding negotiators: the case of the Venetians in 12th century Byzantium. An example on succesion law from the chrysobull of Alexios III Angelos to Venice in 1198

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
D. Penna: Από "δούλοι" σκληροί διαπραγματευτές: η περίπτωση των Βενετών το 12ο αιώνα στο Βυζάντιο. Μια ρύθμιση κληρονομικού δικαίου από το χρυσόβουλλο του Αλεξίου Γ Αγγέλου προς τους Βενετούς το 1198. Στο παρόν άρθρο εξετάζεται μια ρύθμιση κληρονομικοί» δικαίου που περιέχεται σε χρυσόβουλλο του Αλεξίου Γ' Αγγέλου προς τους Βενετούς του έτους 1198 και δίνει κάποιες πληροφορίες ως προς το νομικό καθεστώς των Βενετών στο Βυζάντιο το 12" αιώνα. Στην αρχή του άρθρου (1. και 2.) αναλύεται το αίτημα των Βενετών που αφορά σε ρυθμίσεις κληρονομικού δικαίου τις οποίες περιλαμβάνει το εν λόγω χρυσόβουλλο καθώς και η αποδοχή του ακόλουθου αιτήματος τους από τον αυτοκράτορα: εάν κάποιος Βενετός αποβιώσει εντός της αυτοκρατορίας, το Βυζαντινό δημόσιο δεν θα έχει καμία ανάμειξη στη διαχείριση της περιουσίας του. Στη συνέχεια της μελέτης γίνεται μια σύντομη αναφορά στη διαθήκη ενός Βενετού που συντάχθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1155 και συγκρίνονται οι διατάξεις κληρονομικού δικαίου που περιλαμβάνονται στο χρυσόβουλλο του έτους 1198 με τις αντίστοιχες...

Human rights, Roman law and Stoicism: rephrasing the question

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
J. Giltaij: Ανθρώπινα δικαιώματα, ρωμαϊκό δίκαιο και στωϊκισμός: Μία επαναδιατύπωση του προβληματισμού Στο πλαίσιο της ευρύτερης προβληματικής που έχει αναπτυχθεί στην επιστήμη σχετικά με την ενσωμάτωση στοιχείων του φιλοσοφικού ρεύματος του στωϊκισμού στο ρωμαϊκό δίκαιο, η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στην πιθανή εμφάνιση μίας πρόδρομης προσέγγισης της σύγχρονης έννοιας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο ρωμαϊκό δίκαιο. Προς τον σκοπό αυτό διερευνώνται ζητήματα όπως η στωϊκή έννοια της φύσεως στις ρωμαϊκές νομικές πηγές καθώς και η ενδεχόμενη συμβολή του στωϊκού ηθικού δόγματος κατά τη διαμόρφωση πρώϊμων αντιλήψεων για τη νομική προστασία των προσώπων που δεν διέθεταν την ιδιότητα του ρωμαίου πολίτη, ή ακόμη και των δούλων, στη ρωμαϊκή έννομη τάξη...

In defense of Medea: a legal approach to Euripides

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
D. Leāo: Υπερασπίζοντας τη Μήδεια. Μία νομική προσέγγιση στον Ευριπίδη O συγγραφέας αναλύει τις ειδικότερες νομικές παραμέτρους που συμβάλλουν στην κατανόηση της ευριπίδειας τραγωδίας. Εκκινώντας από την αποτίμηση του «γάμου», μεταξύ Ιάσωνα και Μήδειας, σύμφωνα με τα αττικά νομικά ήθη, εκτιμά ότι ο γάμος αυτός στηρίχuηκε απλώς και μόνον στους όρκους που δόθηκαν στην Άρτεμι και Θέμιδα και όχι σε κάποια έννομη τάξη. Το γεγονός της διαφορετικής καταγωγής τους από τον τόπο της εγκαταστάσεώς τους αποδεικνύεται ένα ακανθώδες πρόβλημα, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους απογόνους τους. Η λύση που προκρίνει ο Ιάσωνας στην τραγωδία, δηλαδή ο χωρισμός του από τη Μήδεια με μονομερή δήλωσή του, αν και σύμφωνος με τα αθηναϊκά νομικά δεδομένα, αιτιολογεί απολύτως, -λόγω των παρενεργειών νομικής και κοινωνικής φύσεως που συνεπάγεται για τη Μήδεια και τα τέκνα της,- τη δυσχερή θέση της Μήδειας. Για τη διατύπωση των προεκτεθέντων συμπερασμάτων εξετάζονται διεξοδικά τα ακόλουθα νομικά ζητήματα. 1. Η θέση της γυναίκας στην αθηναϊκή κοινωνία με βάση κυρί...

L' Istrie byzantine au VIIe siècle : l' ancien et le nouveau dans le paysage rural

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
A. Guillou: H βυζαντινή Ίστρια τον 7o αιώνα: το παλιό και το νέο στο αγροτικό τοπίο Με αφορμή το περίφημο Placitum de Rizana, πρακτικό συνέλευσης του έτους 804 μ.Χ που συνεκλήθη ενώπιον των απεσταλμένων του Καρλομάγνου με σκοπό να επιλύσει τις διενέξεις που είχαν ανακόψει μεταξύ του τοπικού πληθυσμού της ευρύτερης περιοχής της Ίστρια, του Πατριάρχη του Grado, Fortunatus, και του φράγκου δούκα της περιοχής, Johannes, ο συγγραφέας παρουσιάζει τη κοινωνική διαστρωμάτωση των αγροτικών πληθυσμών επισημαίνοντας παράλληλα τις διαφοροποιήσεις που επήλθαν λόγω της εναλλαγής Βυζαντινών και Φράγκων κυριάρχων. Η διαστρωμάτωση αυτή, η οποία απαντά ήδη από τον 7ο αι.. τείνει πλέον, όπως αποκαλύπτει το κείμενο του Placitum να ανατραπεί στις αρχές του 9ου αι. Με δεδομένο λοιπόν το ιστορικοπολιτικό σκηνικό της εποχής (μεταναστεύσεις αβαροσλάβων και βουλγάρων, έντονη παρουσία της Εκκλησίας και ανώτατων βυζαντινών αξιωματούχων) αλλά και τις εξελίξεις που επέφερε η εγκατάσταση στρατιωτών με προνομιακό καθεστώς, εκτίθενται οι κύριες κατηγοριοποιήσεις του αγρ...

L' épiclérat attique: Recherches sur la condition juridique de la fille épiclère athenienne

Ενότητα: Μελέτες Ιστορίας Δικαίου
36, Παράρτημα 3
10 >>