Τεκμήρια από Κέντρον Ερεύνης Ελληνικής Φιλοσοφίας

10 >>

Σύνολο: 4244

Constitution et savoirs pour une épistémologie constitutionnelle

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Το κλειδί της διεπιστημονικότητας έγκειται ακριβώς στην πολιτισμική διάσταση. Η διάσταση αυτή υποστηρίζει και εξηγεί το θεσμικό δίκαιο, το διαπνέει και προβάλλεται με αυτήν ακριβώς την αφετηρία, μέσα στην κοινωνία και μέσα στην ιστορία. Μια «τεχνικιστική» σύλληψη του θεσμικού δικαίου, απομονωτική, μη πολιτισμική και μη διεπιστημονική, μια σύλληψη που θα του απέδιδε αποκλειστικά και μόνο μια διάσταση δεν θα ήταν παρά ένας γρίφος στερούμενος νοήματος, ένας μύθος... αφηγούμενος από έναν ανόητο, χωρίς να μας επιτρέπει να γνωρίζουμε εάν η έννοια αυτή περιέχει ή όχι τον ήχο και την μανία, λογοτεχνικά ή πραγματικά. Η αναγνώριση του γεγονότος ότι το θεσμικό πεδίο διαπνέεται από έναν πολιτισμό, παραπέμπει σε μια πολυεπίπεδη και πολυποίκιλη σύλληψη του πολιτισμού. Δεν πρόκειται μόνον για τον πολιτισμό της ευρυμάθειας, ή τον ανώτερο πολιτισμό ούτε και για τον λαϊκό πολιτισμό. Στην διευρυμένη αυτή μορφή του πολιτισμού υπεισέρχονται πλέον στοιχεία τα οποία ορισμένοι θα μπορούσαν να θεωρήσουν ως «αντι-πολιτισμικά». Στο άρθρο αυτό, θα αναθεωρήσουμε το ...

Contemplation et action chez Platon et Plotin

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Contribution à l' étude de la doctrine platonicienne du thymos. Pour aire fructifier l' aide apportée par le Dr Pierre Marty en 1979

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Τον εννοιολογικό όρο θυμός τον αντλεί ο Πλάτωνας από τον Όμηρο. Η σκέψη του τον δουλεύει με σκοπό παιδαγωγικό. Ώστε η σκέψη του - και η διατύπωση της σκέψης του - πρέπει ν΄ αναλύεται ως διδασκαλία. Το τι σημαίνει θυμός στον Όμηρο έχει διερευνηθεί με πληρότητα, κυρίως από τον Bruno Snell και τον E.R. Dodds. Συνοψίζω τα συμπεράσματά τους, καθώς και τις παρατηρήσεις του Snell για τον θυμό στον Αρχίλοχο. Προτού φτάσω στον Πλάτωνα, στέκομαι στην απροσδόκητη χρήση της ομηρικής λέξης θυμός στη θέση της λέξης πέος, στο απόσπασμα 30 (Degani) του Ιππώνακτα. Η χρήση αυτή γίνεται και σε δύο επιγράμματα της Ανθολογίας. Ακολουθεί προοδευτική έκθεση και μερικός σχολιασμός των όσων περιέχονται στην Πολιτεία για τον θυμό, μεσαίο μέρος της ψυχής, αλλά και για την τάξη των φυλάκων, μ΄ επιμονή στην αγωγή των φυλάκων, επειδή είναι αγωγή του θυμού. Πώς προέρχεται ή διαστρέβλωση του θυμού του τιμοκρατικού ανθρώπου; Πως και γιατί χαράζει ο Πλάτωνας την απόλυτη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο επιθυμητικό μέρος της ψυχής και την θυμό; Πως είναι οι επιθυμίες και ...

Cosmic harmony according to Proclus

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

Cosmopolitismo e Filellenismo in Plutarco: Il caso del Bruta animalia ratione uti

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Στο άρθρο αυτό ο συγγραφέας εξετάζει το φιλοσοφικό περιεχόμενο του διαλόγου του Πλουτάρχου Περί του τα άλογα λόγω χρήσθαι, ο οποίος αποτελεί παρωδία των ραψωδιών κ και μ της Οδύσσειας. Ο Οδυσσέας θέλει να ελευθερώσει τους Έλληνες που η Κίρκη μεταμόρφωσε σε χοίρους. Με την πράξη αυτή θεωρητικά εμφανίζεται γενναιόδωρος, στην πραγματικότητα, όμως, αποδεικνύεται μίζερος και στενόμυαλος, μακριά από τα ιδεώδη της φιλανθρωπίας και του κοσμοπολιτισμού: ο περίφημος στωικός ήρωας αδυνατεί να αντιληφθεί τις πιο σημαντικές αρχές του στοχασμού των Στωικών. Επίσης, ο συγγραφέας επιχειρεί να αναλύσει ένα δύσκολο κειμενικό ζήτημα στο χωρίο 985 Ε, όπου υποστηρίζει πώς πρέπει να υιοθετηθεί το κείμενο της στερεότυπης έκδοσης Teubner του Hubert, ό οποίος διαβάζει: λαβών τούτους αύθις <εις> ανθρώπους [εταίρους] ανασώσαιμι....

Cosmos and dike in Ancient Greek Thought

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Οι Έλληνες ως γνωστό αναζητούσαν την πραγματικότητα και την ορθολογικότητα στον αντικειμενικό κόσμο. Έτσι το πνεύμα ανακαλύφθηκε αντικειμενικά στο φυσικό κόσμο ως αρχή της τάξης του, της ομορφιάς και της κίνησής του. Άρα το σύμπαν σύμφωνα με την αρχαία ελληνική αντίληψη αποτελεί μιά τάξη, έναν κόσμο ο οποίος εντάσσει σε μια τέλεια αρμονική και πεπερασμένη ολότητα την απειρία των δυνατοτήτων τις οποίες η φύση πραγματώνει ως αιώνια κίνηση γέννησης. Άλλωστε οι Έλληνες ανακάλυψαν τη λογική κανονικότητα και την αρμονική ολότητα που διέπουν τις σχέσεις και τις κινήσεις του σύμπαντος σε μια αποφασιστική στιγμή της ιστορίας τους, όπου μετά τη διέλευση μιας περιόδου στάσεων επιθυμούσαν την εγκαθίδρυση μιας πολιτικής τάξης βασισμένης στην ισονομία. Στην τάξη και στην αρμονία του σύμπαντος ανακάλυψαν όχι μόνο την έκφραση μιας αιτιώδους αναγκαιότητας αλλά και μιας θείας δικαιοσύνης (δίκης), της οποίας η απέραντη δημιουργική και καταστρεπτική δύναμη είναι η σύζευξη αντιτιθέμενων εξουσιών και άρα η προϋπόθεση της αφθαρσίας του σύμπαντος....

Culture classique et humanisme postmoderne

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Ο αρχαίος ανθρωπισμός είναι αλληλένδετα συνυφασμένος με την παιδεία η οποία εμφανίζεται ως κληροδότημα της κουλτούρας στην πολιτεία προσδιορίζοντας τον καλό-αγαθό πολίτη. Η κλασσική παιδεία έχει τις ρίζες της στην αισθητική του όντος και χαρακτηρίζεται από τρία Ιδεώδη: «το καλόν», «το αγαθόν» και «το δίκαιον». Η κλασσική παιδεία παραπέμπει στο Αθηναϊκό μεγαλείο που εκφράζεται ως υπέρβαση του πνεύματος και ως κατάφαση της πολιτικής ελευθερίας. Μ΄ αυτόν τον τρόπο, η παιδεία εμφανίζεται ως μύηση στον ανθρωπισμό και αποσκοπεί στην ανάπτυξη των φυσικών αρετών του πολίτη και στην καλλιέργεια της σοφίας και της καλαισθησίας. Σοφία και καλαισθησία συμβάλλουν στην άσκηση της δικαιοσύνης η οποία βασίζεται στην αξιοκρατία. Ο κλασσικός ανθρωπισμός είναι κατά βάση αριστοκρατικός. Αντίθετα, ο μεταμοντέρνος ανθρωπισμός γεννάται με την ανάπτυξη της ισότητας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που χαρακτηρίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο ως πολίτη του κόσμου. Η μοντέρνα παιδεία, λησμονώντας την αλληλεγγύη ανάμεσα στον άνθρωπο και στο Ον μεταφράζει πολιτικές ιδεολογ...

Cultures et Mondialisation

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Οι πνευματικοί πολιτισμοί, προσδιοριζόμενοι ως σύνολα πνευματικών δραστηριοτήτων, κατ' αντίθεσιν προς τους πρακτικούς πολιτισμούς ως σύνολα εφηρμοσμένων πρακτικών δραστηριοτήτων, διακρίνονται για την σταθερή τους διάρκεια και διέπονται από μίαν διαλεκτική πού αμφισβητεί την ίδια τους την ταυτότητα, τις διαφοροποιήσεις και τις δυνατότητες συνάντησης των. Η παγκοσμιοποίηση που τους προτείνεται στις ημέρες μας, χάρις εις την τεχνολογίαν, επιβάλλει μιαν αυστηρή διευκρίνιση των αιτίων και των σκοπών της, καθ' όσον τα πρότυπα που προβάλλει και οι συνέπειές των πολύ απέχουν από του να ικανοποιούν. Εξ' άλλου, ο διάλογος μεταξύ πολιτισμών, πού προωθείται από την Unesco, παρά μιαν αναγκαίαν αργή διαδικασία, θεωρείται ως πολλά υπισχνουμένη....

D' une certaine tendance dans la philosophie Greque contemporaine

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

D. P. Verene, Vico΄s Science of Imagination. Ithaca, Cornell University Press 1981, 227 σελ.

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή

D. von Engelhardt-H. Schipperges, Die inneren Verbindungen zwischen Philosophie und Medizin im 20. Jahrhundert, Darmstadt, Wiss. Buchgesellschaft 1980, 190 σελ.

Ενότητα: Άρθρα του περιοδικού "Φιλοσοφία"
Δεν υπάρχει περιγραφή
10 >>